پرنده نگری چیست؟

پرنده نگری چیست؟

به یکی از پارک های شهر تهران می روم. پارکی با درختان سر به فلک کشیده و قدمتی بسیار زیاد که برای تمام پرندگانی که زمانی به شهر تهران آمده اند خاطره انگیز است و آن را می شناسند.

کلبه ای کوچه در وسط آن با عنوان «سایت پرنده نگری بوستان شهر» قرار دارد و هر هفته علاقه مندان به حیات وحش و پرندگان در این مکان جمع می شوند تا با کمک راهنمایان به مشاهده پرندگانی که میهمان این پارک هستند بپردازند. بعضی دوربین هایی با خود دارند ولی برخی دیگر از دوربین هایی که راهنمایان به آنان می دهند استفاده می کنند.

تماشا و یا عکاسی از پرندگان فرقی ندارد. دقایقی لذت مشاهده مناظر و حیوانات زیبای این شهر شلوغ آرامش بخش هر انسانی خواهد بود.

پیش نیازهای پرنده نگری

اگر شما نیز از دیدن این مناظر لذت می برید، می توانید یکی از این افراد باشید. تنها چیزی که نیاز دارید علاقه به مشاهده پرندگان است و همین. مهم نیست که دوربین دارید یا نه. بالاخره یکی دوربینش را به شما می دهد تا از این مناظر لذت ببرید. پس بروید و از دیدن حیات وحش لذت ببرید.

لذت های پرنده نگری

لذت دیدن پرندگانی زیبا در طبیعت، مشاهده رفتارهای طبیعی این پرندگان خارج از قفس بسیار هیجان انگیز است. پرندگانی که در اسارت نیستند، آنقدر شاداب هستند که رفتارهایشان بسیار متفاوت تر از پرندگان در قفس است. پس مطمئنا هر روح لطیفی از دیدن آنها لذت خواهد برد.

پس از مدتی که از دیدن این مناظر لذت بردید، تمایل پیدا می کنید که این لحظات زیبا را ثبت کنید و سر فرصت با تماشای آنها غرق در زیبایی طبیعت شوید و یا این لذت را با سایرین به اشتراک بگذارید.

لذتی که هیچ پرنده نگری آن را درک نمی کند.

اما این لذت هرچند که بزرگ باشد، ولی لذتی فراتر هست که هیچ پرنده نگر و هیچ عکاسی در طبیعت آن را درک نخواهد کرد.

و آن تصویربرداری از حیات وحش است.

معمولا یک عکاس به دنبال ثبت یک لحظه است. یک فریم از زندگی یک سوژه ده ها و شاید صدها عکس می گیرد تا یک عکس ناب بتواند او را آرام کند. به همین خاطر به دنبال یک فریم است.

ثبت این یک فریم هرچند بسیار مشکل است ولی بسیار ساده تر از کار کسی است که میخواهد بیش از ۲۰۰ فریم زیبا را کنار هم بچیند تا فقط ۱۰ ثانیه تصویر را ثبت کند. ثبت این ۱۰ ثانیه تصویر شاید آنقدر مشکل باشد که لذت درک آن را تنها محدود به تعداد اندکی تصویربردار حیات وحش خواهد کرد.

ولی تصویربرداران برای غلبه بر این مشکلات، مهارت های بسیار بیشتری را فرا می گیرند تا بتوانند حیوانات را پیش بینی نمایند. بتوانند به آنها نزدیک شوند و در نهایت و غایت یک تصویربردار، بتوانند با این حیوانات زندگی کنند. تا سوژه رفتار طبیعی خود را به تصویربردار نشان دهد. در اینجاست که لذتی که نصیب تصویربردار می شود، لذتی است که هرچند بهترین تصویربردار باشد و با بهترین تکنولوژی ها و به بهترین نحو، بهترین تصاویر را بگیرید، باز نمی تواند لذتی که خود از این کار می برد را با سایرین به اشتراک بگذارد.

خیلی سخت است که بخواهم این لذت را برایتان به تصویر بکشم. چرا که تا خودتان پشت دوربین تصویربرداری قرار نگیرید، نمی توانید این لذت را درک کنید.

پیشنهاد من به شما تنها مستندساز شدن است. برای این منظور می توانید آموزش رایگان مستندسازی را دریافت کنید.

درباره نویسنده

مهندس عبدالحسین متفقهی
مهندس عبدالحسین متفقهی
تصویربردار حیات وحش
15 سال تجربه تصویربرداری
مدرس مستندسازی حیات وحش
نویسنده کتاب «فیلمسازی با جیب خالی»
مترجم و مؤلف کتاب «با دوربین خودت به حیات وحش برو...»

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *